Hayatın O Güzel Şarkısı – José Mauro de Vasconcelos

Şeker Portakalı ve Yaban Muzu‘nun yazarı José Mauro de Vasconcelos’un insanları bu sefer hayvanların elinden ele aldığı bir kitap Hayatın O Güzel Şarkısı. Bu aralar, insanların ne kadar kötü yaratıklar olduğunu ele alan kitaplar peş peşe geldi benim için; normalde de pek sevmem insanları, onlarla mecbur kalmadıkça muhatap olmak istemem ve gerçekten hemcinslerimden daha bir tiksindim. Kendi hırslarımızın, arzularımızın peşine düşüp bu yolda kime, neye zarar verdiğimizi hiç ama hiç düşünmüyoruz cidden.

hayatın o güzel şarkısı

Hayatın O Güzel Şarkısı‘nda bir kuş, bir balık, bir tay ve bir mango ağacının kısa ama özlü hikâyeleri bekliyor sizi. Ormanda, ailesiyle birlikte yaşayan muhabbet kuşu bir anda kendini bir kafeste buluyor. Tam intihara karar vermişken kaçma şansı oluyor ama o kadar yorgun, o kadar bitkin ki bunu bile yapamıyor. Küçük tay ise annesinin prensi, ortamın yakışıklısı olarak büyüyor ve yarış atı olunca da en hızlı o olduğu için insanların da gözdesi haline geliyor. Ta ki sakatlanana kadar; sonrasında önce bir at arabasını çekerken, sonra da değirmeni döndürürken buluyor kendini. Minik balık da aynı şekilde kendisini bir kadının evindeki cam kâsede bulmasının ardından pislik içinde yüzmeye çok fazla dayanamıyor. Mango ağacı ise çocukluğundan beri kollayıp, sevdiği küçük çocuğun büyüyünce onu hatırlamamasından, aralarında geçenleri unutmasından kahroluyor.

Çocuklara, insanların doğaya ve diğer canlılara karşı ne kadar gaddar davrandığını ve çoğu zaman bunun para ve gösteriş dışında bir amacı olmadığını anlatan hem sevimli, hem de hüzünlü bir kitap Hayatın O Güzel Şarkısı. “İnsanların büyüyüp kalpsiz olmaları ne üzücü şeydi; bunu şimdi anlıyordu. Büyük insanların ağaçlarla konuşup anlaşamamaları ne kötüydü.”

★★★★

Bu yazının orijinali, canlabirsene‘de yayınlandı.

Hayatın O Güzel Şarkısı ile Kitaplık Kedisi 2016 Reading Challenge‘ın 6’ncı maddesini tamamlamış bulunuyorum.

(Visited 13 times, 13 visits today)
Follow: